HET BRUSSEL BASHEN MAG CRASHEN

Na een uitzonderlijk lange impasse van 613 dagen moet de nieuwe gewestregering aan de slag met een torenhoog begrotingstekort en een zware schuldenlast. Geld heeft Brussel niet. Het begrotingstekort
en de schuldenlast zijn torenhoog en noodzaken to zware bezuinigingen.
Bovendien heeft het gewest te maken met de gevolgen van het beleid van de federale Arizona-regering. Die lijkt er plezier in te vinden om onophoudend lasten en problemen op de Brusselaars af te wentelen. Denk maar aan het afpakken van werkloosheidsvergoedingen met doorverwijzing naar de overbelaste OCMW’s, het
schrappen van 1000 opvangplaatsen voor vluchtelingen en daklozen de geluidshinder van de vliegtuigen in de meest precaire zones van Brussel… Vooral de NVA legt er zich bewust op toe om in Vlaanderen aversie te versterken tav Brussel.

Brussel wordt schandalig ondergefinancierd. Brussel produceer heel wat rijkdom en is in feite de economische motor van België. Uit een studie van de Nationale Bank (2025) blijkt dat de interregionale transfers – het solidariteitsmechanisme tussen de regio’s – resulteren in een jaarlijkse overdracht van 25,4 miljard van Brussel
naar de andere regio’s. Er zijn ongeveer 400.000 mensen die gebruik maken van Brussel maar er niet willen wonen en er dus ook geen belastingen betalen.

De Louis Paul Boonkring wil een gesprek op gang brengen over een meer rechtvaardige financiering van Brussel. Ook de relatie met de Brusselse periferie dient uitgeklaard te worden. Waarom geen metropolitane gemeenschap die het Brussels Gewest en haar randgemeenten zou samenbrengen rond een aantal bevoegdheden zoals ruimtelijke ordening, mobiliteit en openbaar vervoer, ziekenhuizen… ?
Contacten met Franstalige partners worden gelegd om tot een samenspraak rond gedeelde belangen te komen.